heidindia, 8 december 2010
India , - 26°

Vipassana en Rischikesh

Lieve allemaal,

Bedankt voor de leuke berichtjes allemaal. Door alle gekkigheid hier ben ik mijn wachtwoord van mijn oude mail vergeten, ik heb die dus al vier tot vijf weken niet gelezen. Deze mail werkt wel: heidindia@gmail.com. Robin, mocht je dit lezen: ik ben erg benieuwd hoe het met je is maar ik weet je email niet uit mijn hoofd en de adressen die ik gegokt heb komen terug.

Te zien aan de lengte van onderstaand stuk zullen jullie misschien denken dat ik niet heb stilgezeten de afgelopen dagen maar het tegenovergestelde is het geval. De tiendaagse meditatiecursus was echt een fantastische ervaring en een van de beste dingen die ik in India heb gedaan. (Jullie vragen je vast af, wat is dan al het ander wat je meegemaakt hebt?)Het is nu bijna een week geleden en het voelt wat raar om er wat over te schrijven omdat het nogal persoonlijk is wat je meemaakt. Zelf was ik wat huiverig voor het stil zijn maar eigenlijk stelde dat niets voor vergeleken met de “pijn” die je voelt van het zitten in de lotushouding. De hele meditatie draait eigenlijk om concentratie op de ademhaling. Je laat alles in je gedachten voorbij komen: je registreert wel maar doet er niets mee (geen doordenken of oordeel). Bij elke afdwaling keer je weer terug naar de ademhaling. Uiteindelijk moet dit leiden (door lijden) tot meer inzicht in vastgeroeste (kan dat al op je 24e?) gedrags- en gedachtepatronen. Tijdens de tien dagen was het verboden te praten, lezen, schrijven, muziek te luisteren of op een andere manier contact te maken met medestudenten. Eigenlijk mistte ik dat niet dat komt vast omdat er vrijwel geen tijd over is.

De Vipassana meditatieleer is 2500 jaar geleden door Boeddha uitgedragen en zou de oplossing zijn voor het lijden van de mens. Boeddha noemde deze techniek Dhamma, wat de `wet van de natuur` betekent. Nadat de moslims rond 1100 India waren binnengevallen, is deze techniek in India verloren gegaan, maar gelukkig in originele staat bewaard gebleven in Birma. In 1969 is deze leer opnieuw door Goenka in India geintroduceerd. De basis van Vipassana is dat je de dingen om je heen leert zien zoals ze werkelijk zijn, zonder oordeel. Het is de bedoeling dat je alle lichamelijke sensaties, gevoelens en gedachten observeert zonder hierop te reageren en dit vervolgens uren probeert volt e houden. Dit proces van zelfobservatie heft een zuiverende uitwerking waardoor je in staat bent de dinger helderder waar te nemen. Wat wordt waargenomen is echter voor iedereen verschillend.

Zelf ben ik erg enthousiast maar ik probeer ook wat sceptisch te zijn. Mensen die zich opgeven voor een cursus zijn misschien altijd wat zoekend en zijn ontvankelijk voor nieuwe ideeen. Zet een groep van 100 mensen bij elkaar (vrouwen en mannen gescheiden), geef ze weinig eten en slaap en “lees” ze voor via een casettebandje. Misschien kun je zelfs nog wat door het eten doen en als makke schapen zit je vervolgens tien dagen in zo`n hal allemaal aan te nemen wat er gezegd wordt. Toch blijf ik nu twee keer per dag een uur mediteren en of ik nu veranderingen merk?Ik ben misschien iets rustiger, heb wat minder de neiging tot klagen en overal over te praten. Maar misschien komt dat ook wel gewoon omdat de drie maand bijna voorbij zijn en er daardoor een soort rust over me komt omdat ik geen plannen meer heb?!

Hieronder het schema van de dag:

4:00 Morning wake-up bell
4:30-6:30 Meditate in the hall or
in your room
6:30-8:00 Breakfast break
8:00-9:00 Group meditation in the
hall
9:00-11:00 Meditate in the hall
11:00-12:00 Lunch break
12noon-1:00 Rest and interviews
1:00-2:30 Meditate in the hall
or in your room
2:30-3:30 Group meditation
3:30-5:00 Meditate in the hall
or in your room
5:00-6:00 Tea break
6:00-7:00 Group meditation
7:00-8:15 Teacher's Discourse
8:15-9:00 Group meditation
9:00-9:30 Question time
9:30 Retire to your own room

De eerste dag vond ik zelf het moeilijkst. Ik moest wennen aan alles. Aan het begin van de “zitting” werd er uitleg gegeven door Goenka op een cassetebandje. Het was echt een slecht geluid en de eerste keer dat ik zijn stem horde dacht ik dat het vertraagd afgespeeld werd. Soms zong hij ook en dat was niet om aan te horen. Meestal zong hij aan het eind van de zitting maar je wist het nooit. Omdat je geen klok kon zien hoopte ik altijd maar dat het snel voorbij zou zijn. Het moeilijkst in de eerste dagen vind ik ook dat je geen contact mag maken. Ik zou zo graag weten hoe de anderen het ervaarden maar dat was dus niet mogelijk. Eigenlijk ook best te begrijpen want als je weet dat de ander het “makkelijk” vindt en zelf vind je het “ moeilijk” dan ga je je afvragen wat je verkeerd doet. Al is dat natuurlijk nooit het geval, iedereen ervaart het verschillend.

Nub en ik in Rischikesh “yogacapital” van India. Ik ben hier met een meid uit Israel die ik tijdens de Vipassana cursus ontmoet heb. Het is hier leuk, makkelijk om je weg te vinden en overdag schijnt de zon nog (`s nachts is het berekoud) maar ik zie ernaar uit om naar huis te gaan!

Verras Heidi in India met een belletje via HalloBuitenland.nl